പൂരം ഒഴിഞ്ഞ അമ്പലപറമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ടൊ ..
അമ്പലനടയിലൂടൊരുനാള് ഏകനായ് നടക്കവേ
ഇന്നലേ വര്ണ്ണങ്ങള് കത്തുന്ന തിരികളായ്
മനമൊരായിരം മേളപദങ്ങള് കൊട്ടവേ
അച്ഛനുമ്മയ്ക്കും നടുവിലായ് ബലൂണ്
ഉച്ചത്തില് പൊട്ടി തെറിക്കവേ ..
കരിവീരന് തന് മുകളിലായ് മേവും
ദേവന്റെ തിടമ്പില് മുറുകേ പിടിക്കവേ
കുത്തിയോട്ടത്തിന് ലഹരിയില്
കണ്ണും മെയ്യും മറന്നാടി കളിക്കവേ
കടലയും , കരിമ്പും, ഈന്തപഴവും
നാവില് ഒരായിരം രസങ്ങള് തീര്ക്കവേ
നാടകത്തിന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തില്
ചേച്ചിയുടെ മടിയില് കണ്ണുകള് പൂഴ്ത്തവേ
പേടി മാറ്റുവാന് ആനവാലിനായി
പപ്പാന്റെ പിറകില് കാതങ്ങള് നടക്കവേ
കളിയുടെ അന്ത്യം വഴക്കുമായി വന്നൊരു
കരക്കാരനോട് കണ്ണുരുട്ടുവാന് കാത്തിരിക്കവേ
വര്ണ്ണവളകളും പൊട്ടും ചാന്തുമായ്
നിറയുമാ വഴികടകളില് കണ്ണോടിക്കവേ
തന്നത്താന് ഓടുന്ന കാറും ബസ്സും
കളിപ്പാട്ടമായ മിഴികളില് തിളക്കം പടര്ത്തവേ
പേരറിയില്ലാ മിട്ടായുടെ ചുവപ്പ്
ചുണ്ടിലും നാവിലും രക്തവര്ണ്ണം ചാലിക്കവേ
ആള്കൂട്ടത്തിന് നടുവിലായ് പാറി പറക്കുന്ന
മായ കുമിളകള് അത്ഭുതം തീര്ക്കവേ
ആണ്ടിലൊരിക്കല് നുണയുന്ന പഞ്ഞിമിട്ടായ്
നാവില് പൊടുന്നനേ അലിഞ്ഞിറങ്ങവേ
വെടികെട്ടിന് പ്രഭാപൂരത്തില്
കണ്ണും മിഴിച്ചിരിന്ന് ചെവിപൊത്തവെ
പാതിരയായിട്ടും ഉറങ്ങാത്ത ദേവനേ
കുമ്പിട്ട് വണങ്ങി കൈയ്യ് കൂപ്പി തൊഴുകവേ
ഇന്ന് .. പൂരം ഒഴിഞ്ഞ അമ്പലപറമ്പ് ..
ആനയുടെ ചൂരും , മേളത്തിന് അടയാളങ്ങളും
ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യവുമായ്
നിറഞ്ഞ പുഴ വറ്റി വരണ്ട പോലെ
ശൂന്യമായ മനസ്സ് പോലെ .. ആരവങ്ങളില്ലാതേ ..
മനസ്സ് ഈ കാഴ്ചയില് വല്ലാതേ നോവുന്നു
എന്നുമീ ദേവന് ഉല്സവങ്ങളായിരുന്നെങ്കില് ..
ജീവിതം പോലെ... നമ്മളും ഒരിക്കല് .....
അമ്പലനടയിലൂടൊരുനാള് ഏകനായ് നടക്കവേ
ഇന്നലേ വര്ണ്ണങ്ങള് കത്തുന്ന തിരികളായ്
മനമൊരായിരം മേളപദങ്ങള് കൊട്ടവേ
അച്ഛനുമ്മയ്ക്കും നടുവിലായ് ബലൂണ്
ഉച്ചത്തില് പൊട്ടി തെറിക്കവേ ..
കരിവീരന് തന് മുകളിലായ് മേവും
ദേവന്റെ തിടമ്പില് മുറുകേ പിടിക്കവേ
കുത്തിയോട്ടത്തിന് ലഹരിയില്
കണ്ണും മെയ്യും മറന്നാടി കളിക്കവേ
കടലയും , കരിമ്പും, ഈന്തപഴവും
നാവില് ഒരായിരം രസങ്ങള് തീര്ക്കവേ
നാടകത്തിന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തില്
ചേച്ചിയുടെ മടിയില് കണ്ണുകള് പൂഴ്ത്തവേ
പേടി മാറ്റുവാന് ആനവാലിനായി
പപ്പാന്റെ പിറകില് കാതങ്ങള് നടക്കവേ
കളിയുടെ അന്ത്യം വഴക്കുമായി വന്നൊരു
കരക്കാരനോട് കണ്ണുരുട്ടുവാന് കാത്തിരിക്കവേ
വര്ണ്ണവളകളും പൊട്ടും ചാന്തുമായ്
നിറയുമാ വഴികടകളില് കണ്ണോടിക്കവേ
തന്നത്താന് ഓടുന്ന കാറും ബസ്സും
കളിപ്പാട്ടമായ മിഴികളില് തിളക്കം പടര്ത്തവേ
പേരറിയില്ലാ മിട്ടായുടെ ചുവപ്പ്
ചുണ്ടിലും നാവിലും രക്തവര്ണ്ണം ചാലിക്കവേ
ആള്കൂട്ടത്തിന് നടുവിലായ് പാറി പറക്കുന്ന
മായ കുമിളകള് അത്ഭുതം തീര്ക്കവേ
ആണ്ടിലൊരിക്കല് നുണയുന്ന പഞ്ഞിമിട്ടായ്
നാവില് പൊടുന്നനേ അലിഞ്ഞിറങ്ങവേ
വെടികെട്ടിന് പ്രഭാപൂരത്തില്
കണ്ണും മിഴിച്ചിരിന്ന് ചെവിപൊത്തവെ
പാതിരയായിട്ടും ഉറങ്ങാത്ത ദേവനേ
കുമ്പിട്ട് വണങ്ങി കൈയ്യ് കൂപ്പി തൊഴുകവേ
ഇന്ന് .. പൂരം ഒഴിഞ്ഞ അമ്പലപറമ്പ് ..
ആനയുടെ ചൂരും , മേളത്തിന് അടയാളങ്ങളും
ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യവുമായ്
നിറഞ്ഞ പുഴ വറ്റി വരണ്ട പോലെ
ശൂന്യമായ മനസ്സ് പോലെ .. ആരവങ്ങളില്ലാതേ ..
മനസ്സ് ഈ കാഴ്ചയില് വല്ലാതേ നോവുന്നു
എന്നുമീ ദേവന് ഉല്സവങ്ങളായിരുന്നെങ്കില് ..
ജീവിതം പോലെ... നമ്മളും ഒരിക്കല് .....






